Przy okazji zawodów w petanque udało nam się wybrać do Ogrodu Japońskiego (historia ogrodu) mieszczącego się na obrzeżasz Parku Szczytnickiego we Wrocławiu. Pogoda dopisała, a miejsce jest rzeczywiście śliczne i w pełni zasługuje na odwiedzenie. myślę, że choć poniższe fotografie nie oddadzą nawet części jego piękna, to będą wystarczającą zachętą do odwiedzenia.
Miejsce jest tak ładne, że warto tam zaglądać o każdej porze roku...
Historia Ogrodu Japońskiego we Wrocławiu
Ogród Japoński we wrocławskim Parku
Szczytnickim został założony w roku 1913 na Wystawę Stulecia,
jako element Wystawy Sztuki Ogrodowej. Z tego okresu zachował
się częściowo układ ścieżek, staw o specyficznej lini
brzegowej oraz południowy pagórkowaty fragment z ciekami
wodnymi i roślinnością. Rosną tu liczne gatunki (głównie
drzewa) pochodzące z Japonii oraz występujące w Azji
Wschodniej.
Obecny kształt ogrodu, otwartego w maju 1997 roku, zawdzięczamy
pracy wrocławskich i japońskich specjalistów, którymi
kierował prof. Ikuya Nishikawa - architekt krajobrazu z Tokio, a
później Yoshiki Takamura także architekt krajobrazu.
Dzisiejszy Ogród Japoński we Wrocławiu spełnia wymogi
japońskiej sztuki ogrodowej. Przecinają go dwie kaskady wodne:
"żeńska" (onna daki) płynąca łagodnie i
"męska" (otoko daki) gwałtowna. Obie spotykają się
w stawie, którego brzegi łączy drewniany most z pawilonem
widokowym (yumedono). Do ciekawych budowli ogrodu należy boczna
brama wejściowa (fukumon), pawilon herbaciany (azumaya),
kamienne misy na wodę (mizubachi) i kamienne, oryginalne
japońskie latarnie (toro, kasuga). Krajobraz ogrodu zmienia się
wraz ze zmianami pory roku, pozwalając wciąż na nowo odkrywać
piękno tego urokliwego zakątka. (powrót na
początek strony)
(tekst z biletu wejściowego: norm. - 2 zł, ulg. - 1 zł w 1999 r.)
